بهداشت

کمیته مشترک کارشناسان سازمان جهانی بهداشت (WHO) و سازمان بین المللی کار (ILO)، هدف و تعریف بهداشت حرفه ای را اینگونه عنوان کرده اند: بهداشت حرفه ای، عبارت است از علم و هنر تأمین بالاترین حد سلامتی برای کارگران، تطبیق کار با مقتضیات روحی و جسمی کارگران، حفظ سرمایه از طریق ایجاد محیط کار سالم، انتخاب کارگر مناسب برای هر کار، پیشگیری از حوادث و بیماری های شغلی و غیر شغلی و آموزش بهداشت شخصی، تشخیص زودرس و درمان بیماری ها و توجه به مسائل کارگران و افراد وابسته به آنان تا هر کارگر بتواند با برخورداری از حداکثر سلامتی و رفاه، فردی مؤثر برای اجتماع باشد.

با توجه به این تعریف، طرح سازمان جهانی بهداشت در مورد سلامت کارگران، برنامه جدیدی است که در راستای استراتژی جهانی "بهداشت حرفه ای برای همه"، صورت گرفته است و با این دید، امنیت شغلی، میزان درآمد، سواد، میزان مشارکت در تصمیم گیری ها، رفتارها، سنت ها و آداب و رسوم همه و همه از جمله موضوعاتی است که در بهداشت حرفه ای به عنوان علم ناظر بر سلامت نیروی کار مطرح است. امروزه بیماری ها و حوادث ناشی از کار، تبدیل به یکی از نگرانی های اجتماعی به ویژه جامعه کارگری و دست اندرکاران مسائل ایمنی و بهداشت محیط کار شده است و کشورهای صنعتی، کوشش بسیاری برای ایمن و قابل تحمل کردن محیط کار در کشور خود صرف می کنند و با در نظر گرفتن این موضوع که ارتقای سطح سلامت نیروی کار ماهر، موجب پیشرفت در توسعه یافتگی می شود، مسائل بهداشت حرفه ای را برنامه هایی برای حفظ جان انسان های شاغل و سلامتی و راحتی آنان و همچنین نگه داری ثروت های ملی و مردمی می دانند و می کوشند محیط کار را ایمن تر، قابل تحمل تر و انسان پسندتر کنند.

در این جوامع شعار جهانی «اول ایمنی، بعد کار» بازتاب واقعی داشته و دارد و آنجا که سخن از ایمنی و بهداشت کار به میان می آید، همه و همه بدون توجه به گرایش های فکری، چه در مراجع قانون گذاری و چه در مراجع اجرایی و یا علمی آن را تأیید می کنند.

امروزه بسیاری از افراد بیش از یک سوم زندگی پس از بلوغ خود را در محیط های مخاطره آمیز می گذرانند. طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، سالانه در جهان 120 میلیون حادثه شغلی با 3/5 میلیون تلفات اتفاق می افتد که خسارات ناشی از آنها 500 میلیارد دلار برآورد شده است و نیز 68 تا 157 میلیون مورد بیماری شغلی در اثر تماس های شغلی، سلامت جهان را به مخاطره می اندازد که علاوه بر ضایعات انسانی، هزینه های مربوط به این لطمات، درصد زیادی از تولید ناخالص ملی را در برخی کشورها از جمله ایران، به خود اختصاص می دهد. هزینه درمان و خارج شدن یک نیروی کار فعال در جامعه نیز یک خسران است؛ علاوه بر این ها مسائل روانی و اثراتی که فرد از کار افتاده بر خانواده و اطرافیان خود می گذارد، در شادابی و سلامت جامعه، تأثیر خواهد گذاشت. بررسی های گروه آمار سازمان پزشکی قانونی نشان داده است آمار قربانیان محیط های کاری در ایران به شدت رو به افزایش دارد. به طوری که در سال گذشته 697 نفر در محیط های کاری جان خود را از دست داده اند که این آمار نسبت به سال 82، 34/8 درصد افزایش داشته است.

نتایج طرح های تحقیقاتی چند سال اخیر، ضمن اشاره به این موضوع که سن حادثه دیدگان کمتر و حوادث منجر به فوت و آمار معلولان ناشی از حوادث بیشتر شده است، بیان گر این واقعیت است که حوادث در بخش صنوف و ساختمان و مراکز مدیریت پیمان کاری بیشتر و در مراکز دارای کمیته ایمنی و کارشناسان ایمنی و بهداشت حرفه ای کمتر رخ داده است و با هزینه بسیار کم و حتی بدون هزینه، قابل پیشگیری بوده اند، لذا فرهنگ بهداشت حرفه ای و سلامت شغلی در سازمان ها، اداره ها، واحدهای دولتی و خصوصی و کلیه کارگاه ها و کارخانه ها باید مورد توجه جدی قرار گیرد و با نگرش بر شرایط محیط های کاری و تعدد وجود عوامل زیان آور، با شدت های گوناگون و خطرات در کمین نشسته و اجرای صحیح و مؤثر ضوابط قانونی موجود در فصل چهارم قانون کار و مواد مرتبط در قوانین سازمان تأمین اجتماعی، توسط نهادهای قانونی متعهد و پیگیری در جهت اجرای تعهدات کار فرمایان به عنوان عاملان اصلی سالم سازی در محیط کار، باید مفهوم پویای سلامت و بهداشت شغلی توسعه یابد و با اتکا بر داشتن نیروی کار سالم، شاداب و ماهر، قابلیت تولید محصولاتی با کیفیت برتر و هزینه کمتر و قابل رقابت در بازارهای جهانی ایجاد شود.

در این راستا ایجاد و تقویت واحدهای تخصصی بهداشت حرفه ای در کلیه واحد های تولیدی در نیل به توسعه پایدار، جایگاه و اهمیت ویژه ای پیدا می کند. با وجود اینکه تاکنون مطالب و مقالات نسبتاً زیادی در مورد تولید، به کارگیری و توجه به اصول ایمنی و بهداشت حرفه ای، جهت حفاظت و ارتقای سطح سلامتی نیروی انسانی در محیط کار و حراست از منابع مالی و سرمای های صنعتی نوشته شده، اما مدیران بسیاری از واحدهای صنعتی بهداشت حرفه ای را تنها به عنوان رشته ای هزینه زا و تشریفاتی که شاید سودی هم در بر نداشته باشد، می دانند و به ندرت درباره نقش خود در قبال پیش گیری از حوادث آگاهی داشته و یا برای آن آموزش دیده اند. البته این به استثنای برخی کارفرمایان روشن فکر و نگرش آنها برای ایجاد محیط کاری ایمن تر به منظور مطابقت با قوانین است.

گرچه مدیران در امر افزایش تولید و سوددهی بیشتر کارخانه مسؤولیت خطیری دارند، اما مسؤولیت آنها در قبال حفظ جان کارگران بیشتر است؛ چرا که کاهش تولید و زیان های مادی را می توان به روش های مختلف جبران کرد.اما ضایعات انسانی از جمله مرگ و معلولیت دائمی، جبران ناپذیر است.کافی است به صفحه حوادث جراید روزانه مراجعه کنید تا شاهد حوادث صنعتی و کارگاهی و سوانح گوناگون مانند انفجارها، آتش سوزی ها، تخریب ها، تصادف های رانندگی و غیره باشید که روزانه قربانیان و خسارات بسیاری را به جا می گذارد و همگی این مسائل به مؤثر نبودن فرهنگ ایمنی و بهداشت در جامعه ما بر می گردد.

 

 استانداردها :

ISO 22000 سیستم مدیریت کیفیت بهداشت و ایمنی مواد غذایی

ISO 18001 / OHSAS  سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی

 

 

مسئولین واحد بهداشت گاز مازندران :

محمد رضا صید افکن / مسئول واحد بهداشت حرفه ای

مهدی باغبانی  / کارشناس بهداشت حرفه ای

خانه | بازگشت |


مجری سایت : شرکت سیگما